زمان تقریبی مطالعه: 4 دقیقه
 

قاسم بن معن مسعودی





ابوعبدالله قاسم بن معن بن عبدالرحمان مسعودی (پس از ۱۰۰-۱۷۵ق)، مورخ، نسب‌شناس، شاعر، از اصحاب و یاران امام صادق (علیه‌السّلام) و از شاگردان بزرگ ابوحنیفه بود که برخی وی را حنفی مذهب و برخی امامی دانسته‌اند.


۱ - معرفی اجمالی



ابوعبدالله قاسم بن معن بن عبدالرحمان بن عبدالله بن مسعود کوفی مسعودی هذلی، بعد از سال ۱۰۰ق متولد شد و اهل کوفه بود. او از اصحاب و یاران امام صادق (علیه‌السّلام) بود و از ایشان و افرادی مانند عبدالملک بن عمیر، منصور بن معتمر، حسین بن عبدالله، هشام بن عروة و اعمش روایت نموده است. از شاگردان بزرگ ابوحنیفه در فقه بوده و ادبیات عرب را نزد محمد بن زیاد اعرابی آموخت.
او فردی مورخ، نسب‌شناس و شاعر بود.

۲ - شاگردان



روایتگرانی همچون خلاد بن خالد، مالک بن اسماعیل، معافی بن سلیمان، عبدالرحمان بن مهدی و عبدالله بن ولید از ایشان نقل روایت کرده‌اند. مسعودی مدتی از جانب مهدی عباسی (خلافت ۱۵۸-۱۶۹ق) متولی امر قضاوت در کوفه بود، ولی هیچ‌گاه از این منصب ارتزاق نکرد.

۳ - مذهب



برخی وی را حنفی مذهب، و برخی امامی دانسته‌اند.
[۱۲] مامقانی، عبدالله، تنقیح المقال، ج۲، ص۲۵.


۴ - تالیفات



کتاب‌های غریب المصنف، نوادر اللغة و کتاب النحو از آثار اوست. وی در سال ۱۷۵ق درگذشت.
[۱۹] استرآبادی، محمد بن علی، منهج المقال، ص۲۶۵.
[۲۳] مامقانی، عبدالله، تنقیح المقال، ج۲، ص۲۵.


۵ - پانویس


 
۱. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۸، ص۱۹۰.    
۲. ↑ ابن حبان، محمد بن حبان، الثقات، ج۷، ص۳۳۹.    
۳. ↑ شیخ طوسی، رجال الطوسی، ص۲۷۳.    
۴. ↑ مزی، یوسف بن عبدالرحمن، تهذیب الکمال، ج۲۳، ص۴۴۹.    
۵. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۱۱، ص۲۹۷-۲۹۸.    
۶. ↑ ابن قتیبه دینوری، عبدالله بن مسلم، المعارف، ص۲۴۹.    
۷. ↑ اردبیلی، محمد بن علی، جامع الرواة، ج۲، ص۲۲.    
۸. ↑ مزی، یوسف بن عبدالرحمن، تهذیب الکمال، ج۲۳، ص۴۵۰.    
۹. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۸، ص۱۹۱.    
۱۰. ↑ ابن سعد، محمد، الطبقات الکبری، ج۶، ص۳۸۴.    
۱۱. ↑ قرشی، عبدالقادر بن محمد، الجواهر المضیئه، ج۱، ص۴۱۲.    
۱۲. ↑ مامقانی، عبدالله، تنقیح المقال، ج۲، ص۲۵.
۱۳. ↑ بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیة العارفین، ج۱، ص۸۲۵.    
۱۴. ↑ ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، تقریب التهذیب، ص۴۵۲.    
۱۵. ↑ حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۲، ص۱۹۸۰.    
۱۶. ↑ قهپایی، عنایت‌الله، مجمع الرجال، ج۵، ص۵۲.    
۱۷. ↑ حلی، حسن بن علی، رجال ابن داوود، ص۱۵۴.    
۱۸. ↑ تستری، محمدتقی، قاموس الرجال، ج۸، ص۵۰۱.    
۱۹. ↑ استرآبادی، محمد بن علی، منهج المقال، ص۲۶۵.
۲۰. ↑ بخاری، محمد بن اسماعیل، التاریخ الکبیر، ج۷، ص۱۷۰.    
۲۱. ↑ ابن حبان، محمد بن حبان، الثقات، ج۷، ص۳۳۹.    
۲۲. ↑ خزرجی، احمد بن عبدالله، خلاصة تذهیب تهذیب الکمال، ج۸، ص۳۳۸.    
۲۳. ↑ مامقانی، عبدالله، تنقیح المقال، ج۲، ص۲۵.
۲۴. ↑ وکیع ضبی، محمد بن خلف، اخبار القضاة، ج۳، ص۱۴۲.    


۶ - منبع



• پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، ج۱، ص۶۲۳، برگرفته از مقاله «قاسم مسعودی».






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.